Urlop pracownika i niedostępność współpracownika B2B w jednym zespole
W wielu polskich firmach w jednym zespole pracują osoby na umowie o pracę i współpracownicy B2B. Dla managera obie grupy po prostu bywają nieobecne. Dla firmy to dwie różne sytuacje — i dobrze, żeby system też je rozróżniał.
Sprawdzone z produktem:
Dlaczego to nie jest ta sama nieobecność
Pracownik zatrudniony na umowie o pracę ma prawo do corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego. Jego wymiar wynika z przepisów i stażu pracy, a firma prowadzi ewidencję wykorzystania.
Współpracownik B2B nie jest pracownikiem. Nie ma urlopu w rozumieniu Kodeksu pracy — to, kiedy i na jak długo jest niedostępny, wynika z umowy i z ustaleń z zespołem. Nazywanie tego „urlopem B2B” jest wygodne, ale miesza dwa porządki: sugeruje uprawnienie, którego umowa może nie przewidywać, i wrzuca kontraktora do tej samej ewidencji co pracowników.
Dlatego w Tivero dla współpracowników B2B mówimy o planowanej niedostępności. To ten sam kalendarz i ten sam wniosek dla managera, ale osobna zasada, osobne limity i osobny eksport.
Co manager i kadry potrzebują zobaczyć
Manager planuje pracę zespołu, więc potrzebuje jednego widoku dostępności: kto jest nieobecny w przyszłym tygodniu, niezależnie od formy współpracy. Kadry potrzebują czegoś innego — rzetelnego salda urlopowego pracowników i zestawienia na koniec miesiąca, w którym nie ma niedostępności kontraktorów.
- jeden kalendarz zespołu z nieobecnościami wszystkich osób, zgodnie z uprawnieniami;
- salda urlopowe tylko tam, gdzie mają sens — u pracowników, albo u kontraktorów, jeśli umowa przewiduje limit;
- eksport z podziałem na UoP i B2B, żeby do kadr trafiały tylko dane pracowników.
Jak ułożyć zasady dla obu grup
Najprościej mieć osobną zasadę dla każdej formy współpracy. Dla pracowników — zasada z rocznym wymiarem urlopu wypoczynkowego, saldem i akceptacją przełożonego. Dla współpracowników B2B — zasada planowanej niedostępności: bez limitu, jeśli umowa go nie określa, albo z limitem, jeśli strony go ustaliły.
Drugie pytanie to akceptacja. Dla pracownika urlop zwykle wymaga zgody przełożonego. Dla kontraktora czasem wystarczy informacja dla zespołu — wtedy typ może nie wymagać akceptacji, a niedostępność od razu pojawia się w kalendarzu.
Jak robi to Tivero
Przy tworzeniu zasady wybierasz szablon „UoP — 20 dni”, „UoP — 26 dni” albo „B2B — planowana niedostępność” i dostosowujesz go do swojej firmy. Wymiar może być wspólny dla wszystkich, ustalany indywidualnie albo żaden — dla niedostępności bez puli.
Wszystkie osoby widać w jednym kalendarzu. Typy prywatne, na przykład zwolnienie lekarskie, zespół widzi jako „Nieobecność”, bez szczegółów. Eksport CSV/XLSX możesz zrobić dla wszystkich osób, tylko dla UoP albo tylko dla B2B.
Czego Tivero nie robi
- Szablony zasad odpowiadają polskiej praktyce, ale nie są poradą prawną — wymiar urlopu w Twojej firmie sprawdzasz sam.
- Tivero nie wylicza wymiaru urlopu ze stażu pracy i nie nalicza urlopu przyrostowo; saldo jest roczne, z ręczną korektą.
- Tivero nie rozlicza wynagrodzeń ani „płatnych dni” B2B — rejestruje niedostępność i limit, nie pieniądze.
- Tivero nie ocenia, czy dana umowa B2B jest prawidłowo skonstruowana.
Instrukcje krok po kroku
Szczegółowe instrukcje są w centrum pomocy Tivero: